De slapeloosheid van Samantha Harvey komt schijnbaar uit het niets; een jaar lang brengt ze haar nachten door met het najagen van slaap die zelden komt. Ze probeert alles om het te verhelpen. Niets werkt. Wat gebeurt er als een van de basisbehoeften van de mens niet wordt vervuld? Voor Samantha Harvey leidde extreem slaaptekort tot een rauwe helderheid over het leven zelf. In het genre-overschrijdende Het vormeloze ongemak schrijft Harvey op meesterlijke wijze over herinneringen, literatuur, psychologie, de dood en verdriet, over het gebrek aan slaap, en de wil om te overleven. Het vormeloze ongemak is vertaald door Kitty Pouwels.