Een onderzoekster die bang is om zelf gek te worden probeert het stilzwijgen te doorbreken rond de ziekte van haar overgrootmoeder Elisabeth, bijgenaamd Betsy, die in de jaren 1950 met schizofrenie werd gediagnosticeerd. Ze kent haar slechts uit fragmentarische en tegenstrijdige familieverhalen. Binnen de familie wordt liever niet over Elisabeth gesproken; haar naam blijft taboe, generatie na generatie.

Mijn echte naam is Elisabeth is een aangrijpend debuut op het snijvlak van familieonderzoek, autobiografie en essay. Het boek onderzoekt erfelijkheid, geweld tegen vrouwen, de psychiatrie van de twintigste eeuw en de geheimen van een gegoede familie.