Op 16 juli 1990 werd mijn zus Liliana het slachtoffer van moord. Ze was een 20-jarige studente architectuur. Ze probeerde al jaren een einde te maken aan haar relatie met een vriendje van de middelbare school, die haar maar niet wilde laten gaan. Een paar weken voor de tragedie nam Liliana eindelijk een beslissing: in het diepst van de winter had ze ontdekt dat ze, in de woorden van Albert Camus, een onoverwinnelijke zomer in zich droeg. Ze zou hem verlaten. Ze zou een nieuw leven beginnen. Ze zou een master doen en daarna promoveren; ze zou naar Londen reizen.
Hij zou niet toestaan dat ze zonder hem een leven zou leiden.
– Cristina Rivera Garza